Blog | Uncategorized

Serious Gaming

TEAMTRADUS

Afgelopen week, april 2018, speelden we een serious game met verschillende bedrijven. Samen met Marthijn de Blaeij, die ik leerde kennen aan de TU Delft bij de opleidng Serious Gaming, ontwierpen we een handelsspel voor een internationaal gezelschap. Dat was mooi.

Wat mij opvalt aan serious games is dat spelers veelal op dezelfde manier beginnen. Aan het begin van een spel is er een focus op de groep. Wie zit er aan mijn tafel en wat doen zij? Na die eerste 10 minuten kennismaken en wat kletsen is er altijd wel iemand die de spelregels wil door nemen (meer dan 1 vaak niet) en dan als dat gebeurt is, dan kan je vaak wel  beginnen.  We bouwen het kennismaken daarom gewoon in. Ooit deed ik een spel waarbij ik dat oversloeg, dat was niet handig. Je hebt toch wel 15 minuten nodig.

Het spel werkt het beste als het al doende te leren is. Dus niet alleen door de regels te snappen. De eerste onzekerheid gaat dan snel over, (the valley of despair). Als dat overwonnen is, dan kan je in de flow komen. Winnen is voor spelers belangrijk. Dat competitieve, dat maakt het leuk. Zelf houd ik vooral van het einde, van de uitslag. Want dat geeft dat enthousiasme, dat er ook echt output is, en dat je iets als beste wist of deed. Waarom eigenlijk? Nou, dat weet ik zelf ook niet, maar ik klap desondanks hard mee voor de winnaars.

 

 

 

This entry was posted in Blog, Creatie op events, Uncategorized

Event plotting at Hogeschool Utrecht

HU

Yesterday I gave my first presentation for students at the event management school of the Hogeschool Utrecht. A wonderful meeting with students who are taking a class Event Concepting. Next week we will discuss event plotting and solving a case for a client in cooking devices.

Thanks to Juup de Kanter, who organized this!

This entry was posted in Uncategorized

Sol wins Gouden Giraffe 2016

GOUDENGIRAFFETEAM

Sol Independence Day wint Gouden Giraffe 2016 voor Best Internal Event (together with MOVE)

This entry was posted in Uncategorized

Change your company? Organize an event

Organizational change can take months. Maybe years. ‘Change is slow’ advisors say and   perhaps they are right. Especially changing hierarchical structures, habits and culture can take time and energy. However, most problematic is the hierarchy and the communication processes to maintain that hierarchy. When change needs to happen, managers and leaders often are standing at the back, seeing ‘their employees change’ and trying to maintain the hierarchy. But great change happens when everyone participates. 

The democratic organization as a rockband or theatre company

Ricardo Semler (SEMCO, Brasil) compared his company SEMCO to a rockband. Every player plays his role, and instrument. There is no hierarchy necessary to make everyone play their best. Ricardo Semlers organisation suffered from hierarchical habits and structures, that did stimulated employees dissatisfaction. Ricardo Semler re-engineered his business and allowed workers to decide on their own work habits, tempo, and salary. Now his employees are more productive, and more happy. Semco had annual revenue of 212 million a year as of 2003.

Organize a game changing event and earn great result

If you want to re-engineer a product or procedure, why not start with organising a beautiful democratic gathering. A game changing event. An afternoon for your own rockband or your company. Just try it out. Implement great moments of communication, democratic decision making, great atmosphere and storytelling and see how your company  changes before your eyes. Experience design for change.

After this make sure every change gets established. Decide on the event, execute after the event. Your strategy will be heard much better, and your message will be carried out. With enthusiasm. Applaud will follow by your clients. Just like the Rolling Stones.

This entry was posted in Leiderschap, Uncategorized

Boost je presentatie met Shakespeare

Op je hoofd krabben, in de hoek gaan staan (uit de spotlights), de sheets van A tot Z voorlezen…ga kijken naar sprekers en je komt het tegen. Het kan beroerder. Laatst zag ik een dagvoorzitter een tijdje met zijn rug naar het publiek staan, zodat niemand hoorde wat hij zei, en er kwam ook een soort boterballen engels uit. Niet dat het erg is…maar pakkend is anders.

Wat is het toch dat sprekers denken dat het niet uitmaakt? Omdat het publiek ook slordig is? (Ze komen te laat binnen. Of ze hebben hun koffie nog in hun hand. Of ze hebben nog iets te doen met hun Blackberry…)Is het de wraak van sprekers om zich niet voor te bereiden en zodoende gelijk te worden aan de luisteraars? Ik weet het niet zeker, maar het lijkt erop dat hier een oog om oog situatie is ontstaan.

Samen met stemcoach Marjon Landheer, ontwikkelde ik een training. Presenteren met Pit! Doe mee met een hele dag leren presenteren. Van speech opbouw tot aan improviseren terwijl je spreekt, tot aan een overtuigende presence op het toneel.

www.presenterenmetpit.nl

This entry was posted in Uncategorized

Yo Ha Kyu: japanse dynamiek op je bijeenkomst

Twee congresbezoekers komen het conferentiecenter binnen en gaan op zoek naar de tafel met  badges. Vervolgens hangen ze al pratend hun jas op in de garderobe, om dan een kopje koffie in te schenken en de laatste nieuwtjes uit te wisselen. Dan nemen ze plaats in de zaal waar het licht op een gegeven moment uitgaat en het programma begint….Aandachtig kijken ze toe…

Dit is de ideale situatie. Veelal gaat het er rommeliger aan toe. Files zorgen ervoor dat bezoekers te laat komen. Het kopje koffie moet er dan toch echt nog wel in, dus dat betekent dat ze gehaast de zaal ingaan, op het allerlaatste moment. Anderen zijn bezig met hun emails af te werken of hun andere berichten, en zitten stiekem nog te sms-en in het donker. Weer anderen kunnen het niet laten om even met een collega door te praten, en komen daardoor te laat binnen. Nog weer anderen horen niet eens wat de presentator zegt omdat ze nog moeten lachen om een foto van hun hond, op hun IPad.

Het gevolg is een ongeconcentreerde atmosfeer, of een congres waarvan mensen later zeggen dat het ze niet zo geboeid heeft. Of dat het geen goede sprekers waren.

Wat ze eigenlijk bedoelen is dat ze niet genoeg aandacht hebben ‘verzameld’ vantevoren, om ten volle te kunnen beginnen.

De Japanse theatertraditie maakte veel regels voor deze problematiek. Zo verstoort volgens hen het te laat binnenkomen de Yo-Ha-Kyu. Dat is het ritme van een performance. De Yo, is de aanvang, het begin, dat kort en krachtig dient te zijn. De Ha is het middenstuk van een voorstelling, dat lang duurt en gematigd is. De Kyo is de krachtige uitsmijter, het laatste uur dat de energie van de gehele voorstelling opzweept. Wie te laat komt, breekt in op het geplande ritme van de gehele ervaring. Vandaar dat je niet meer naar binnen mag, als de zaaldeuren dicht zijn.

Hoe kun je nu zorgen dat je je publiek helemaal vangt op het moment dat je bijeenkomst begint? De voorbereiding die men in theaters doet, is heel handig om ervoor te zorgen dat jouw bezoekers geheel en al gericht zijn op je programma. Je kunt daarbij denken aan de volgende zaken:

zorgvuldig gekozen inloopmuziek, die bezoekers aanspreekt of raakt. (geen muzak)
– een lichtplan dat zorgt voor een ritme: wanneer is het inloop, of wanneer is de start…
– hosts die zaaldeuren dichtdoen, en die bij hoge uitzondering iemand nog naar de stoel begeleiden…
– een pakkende openingsfilm die te maken heeft met het programma van de dag…
– een leuke beginact met een performer, die ieders aandacht vangt.
..

Kortom, een openingsritueel dat past bij je eigen event is aan te raden. Hierbij sta je natuurlijk niet alleen. Er zijn genoeg voorbeelden van hoe mensen dit doen. Kijk maar eens bij de opera, bij begrafenissen of andere bijeenkomsten met een nog overgebleven rituele traditie. Zelfs de kerk kent zo zijn eigen beginritueel (processie).

Het resultaat is een bijeenkomst waar iedereen zich voor de volle honderd procent voor geeft. Ook de sprekers zullen daarin mee gaan. Je zult merken dat het twee keer zo leuk wordt om naar een congres te gaan…

 

This entry was posted in Uncategorized